รุ่นพี่คนหนึ่งของข้าพเจ้า เจ้าเอ็งตกลงใจออกมาเป็นหัวหน้าตนเองก็เพราะว่าอิดหนาระอาใจกับการล้างกดูถูกดูหมิ่นในหน่วยงาน ทำงานหนักแยกออกเสียชีวิต สุดท้ายคนอื่นๆตกลงอานิสงส์ความชอบเจียรสิ้น มีปัญหาก็จำเป็นต้องมานั่งลงขัดถูปลดทุกข์ถูเยี่ยวจ่าย บ๊วยไม่ได้ ประกาศตัวแหวจะเปล่าทนอีกต่อไป ทั้งหมดได้ยินก็สั่งสอน อย่าคลอดเกิน ออกลูกจรแล้วจะนำอย่างไรเปลือง ประกอบด้วยแต่ว่าความเป็นห่วงเป็นใยดำรงฐานะใยชีพของคุณ ขณะนี้คุณทำธุรกิจส่วนตัว บางวันดี บางทิวากาลกลี สบายดีกับเหนื่อยหอบสลับกักคุม เหลือแหล่มนุชสังเวชดุลาออกลงมาลำบากแท้ๆ ละเว้นเจ้าตัว คุณบอกดุนั่นคือการตกลงใจแห่งหนงดงามที่สุดแห่งชีวิตินทรีย์ ก็เพราะว่าระยะทำประจำ คร่ำเคร่งครบถ้วนโควต้า 30 เวลากลางวัน แต่ตอนนี้คร่ำเคร่งเท่าโปร่งแสงวันแค่นั้น ถึงจักเหนื่อยหนัก แต่มีความสุขที่คว้าประพฤติตามความปรารถนาของตนเอง ไม่ต้องใส่หน้ากากแห่งรอยยิ้มเข้าหาคนอื่นอีกต่อไป ตกเป็นคนแห่งยิ้มร่าและหัวเราะได้มาทุกเมื่อเชื่อวันจริง เจ้าเอ็งพูดจ่ายเกล้ากระผมฟังว่าการดำรงฐานะนายตนเอง เป็นเรื่องสิ่งของเงินต่อหน้า ทั่วเงินสะสม การดำเนินการเงิน งานหารายได้ ด้วยกันหน้าที่ค่าใช้จ่ายต่างๆ มนุชแห่งหนประกอบด้วยการงานบางตาจักเหนือชั้นกว่า ก็เพราะว่ามีความสะดวกสบายร่างกายด้วยกันรายจ่ายทาบดวงเดือนแห่งสะดวกกระทั่ง นี่คือว่าหลุมพรางมุขความคิดราคาแพงสิ่งของคนค่าจ้างรายเดือน ถ้าหากคุณมลักงานอาชีพ นั่นไม่มีปัญหา แม้ว่าถ้าหากเจ้าเอ็งหิวครอบครองอิสรภาพ ปัญหาจักมาทันที ตราบเท่าที่เธอยังเอาค่าตอบแทนรายเดือนจรซื้อของแห่งหนไม่จำเป็นกับชีวิต ความเป็นอิสระจะยิ่งห่างออกไปตามของฟุ่มเฟือยแห่งหนซื้อ ใช่ เจ้าเอ็งไม่ได้จับจ่ายสมบัติจับจ่ายสินค้า แม้ว่าเจ้าเอ็งจ่ายสินค้าด้วยสมัยแห่งชีพ สมความรู้สึกแหวเธอจัดการเป็นมนุษย์ค่าจ้างรายเดือน 25,000 เท้า เวลากลางวันค่าจ้างรายเดือนคลอด เจ้าเอ็งจักไม่ผิดหักออกประกันสังคม 750 บาทา ภาษีอากร ใน ที่ซื้อ 750 บาทา นั่งลงรถตู้เจียรทาบมอเตอร์ไซด์เจียรหวนกลับหาร 1,980 ตีน (ทิวากาลเว้น 90 เท้า) ค่าอาหารตอนเที่ยงกับดักของหวานนิดหน่อย 1,760 บาทา (ทิวาเว้น 80 บาท) ค่าใบหน้าเข้าสังคม หาร 3,000 บาทา จะพอกับเจ้าเอ็งได้มาผลประโยชน์จากงานอาชีพ 25,000 – 8,240 = 16,760 ตีน มนุชค่าตอบแทนรายเดือนทำงาน 22 ทิวา ทิวาเว้น 9 ครู่ กาลเวลาเดินทางเจียรกลับแห่งแต่ละวันแบ่งทิวาละ 2 ขณะ นั่นชี้ความแหวเธอจำเป็นต้องใช้เวลา 22 x (9 + 2) = 242 ขณะเพื่อที่จะผลิตเงินตรา 16,760 บาทา สมมติว่าเอามาคุณประโยชน์เเรงเป็นครู่ คุณเอากำไรได้มา 16,760 แบ่ง 242 = 70 ตีนทาบ 1 ขณะ นี่คือว่าวงกลมพีคสิ่งของมนุชที่หิวดำรงฐานะอธิปร่างกายเอง…!!! สมมติว่าเธอซื้อสตาร์บัค เจ้าเอ็งไม่ได้ใช้คืนเงินตรา 140 บาทา แต่ว่าคุณกินเวลาในชีวิต 2 ครู่เต็มๆในการงานแลกกาแฟ 1 เเก้ว สมมติว่าเจ้าเอ็งซื้อ iPhone 6 คุณไม่ไหวใช้คืนทรัพย์สิน 24,900 ตีน แม้ว่าคุณซื้อมันเช่นกันสมัยณชีพ 356 กักขฬะโมง…!!! ไม่ก็ต้องจัดการเต็มๆพระจันทร์กึ่งเพราะไม่ไหวดอกเบี้ยครอบครองเงินตรา Civic คนกลาง 895,000 บาทา ทำเนา 5 ปี ดาวน์ 25% ร่วมดอก เจ้าเอ็งไม่ได้ใช้คืนสมบัติ 1,003,500 ตีนณการซื้อ แต่ว่าเธอเปลืองเวลาในชีวิตเต็มแรงจด 14,336 ครู่ คุณจำเป็นต้องทำงานฟรีๆจรด 4 ชันษาเพราะไม่เป็นผลประโยชน์เพื่อที่จะรถยนต์ 1 คัน นี่ยังเปล่าร่วมค่าเหนื่อย ค่าส่วน ดราฟท์ที่ว่าง คุณประโยชน์น้ำมันรถ คุณประโยชน์ยืนยันผิ ร่วมกระแทกจรอีก 3,000 ครู่ได้เกิน ใช่ บทความนี้เสร็จทูลแนวคิดข้างลำพัง คนที่ไม่ได้โหยลาออกขนมจากงานประจำและมีความสุขกับดักงานซื้อของตกรางวัลชีพอาจจะไม่ชอบใจ แม้ว่าเนื่องด้วยคนที่โหยจักเป็นหัวหน้าตนเอง เลี่ยนคือว่าบทความที่จะกลับความคิดมอบกับคุณ ของทุกสิ่งทุกอย่างบนบานศาลกล่าวพื้นโลกนี้มันมีความจำเป็นจบสมมติว่าคุณหาเหตุผลที่ลุ่มทรวงอกตวาดมันจำต้องจ่าย ด้วยกันถ้าเธอตกลงใจดุจะเป็นนายตัวเอง เธอต้องหาเหตุผลขาดไม่ได้ที่จะเปล่าซื้อลงมาทานบารมีอำนาจกิเลสปันออกคว้า ถ้าเจ้าเอ็งมองเห็นทัศนียภาพการกินเวลาแลกวัตถุปัจจัย เมื่อใดก็ตามเจ้าเอ็งจะจับจ่ายใช้สอย เธอจักเกิดปฏิกิริยาคิดดูก่อนกำหนดใช้คืน ลองเอาค่าตอบแทนรายเดือนของเธอมาลบค่าใช้จ่ายทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วแบ่งอีกด้วย 242 มหุรดี เหลือหลอเท่าไหร่โน่นแสดงว่าเป็นกำไรแห่งหนได้มาจากการงานจริงๆ แม่นมั่น ผิเจ้าเอ็งพละทำเนาผลิตภัณฑ์ แยกออกเอาเลี่ยนจรรวมอีกด้วย ได้เท่าใดทาบขณะ สลักเก็บใส่กระเป๋ารถเมล์ อยากได้อย่างไร อย่าถามตวาดเสียเงินเท่าไหร่ แม้ว่าปันออกถามอารมณ์ทางใจตัวเองแหวูเข้าหูมั้ย ที่จะจำต้องเสียเวลา X ขณะเพื่อจะชิ้นๆนั้นจริง วิธีการจอดวงจรนี้ ตกว่าคุณต้องหารายได้มุขอื่นที่ได้มาโดยไม่เกี่ยวข้องกับดักกาลเวลาลงมาซื้อในชิ้นแห่งเธอหวังแน่ๆ ผิเธอทำการค้าผลิตภัณฑ์แห่งหนได้มาผลประโยชน์สิ่งเว้น 200 บาทา เธอเกิดประสงค์ iPhone โจทย์ของเธอจักแปลงเป็นเท่าทุนมั้ย ที่จะจ่ายเลี่ยนเช่นกันประโยชน์จากสินค้า 125 อัน มิใช่ 125 กักขฬะโมง…!!! สมมติว่าเธอความเป็นอิสระจากหนี้สิน ชีพคุณจักหวานคอแร้งขึ้นเยอะ อิสรภาพมีจริงๆ อย่าพึ่งพิงรีบสร้างอิสระหนี้สินลงมาทำลายอิสรภาพหละ งานเป็นอธิปตัวเองยุ่งเกี่ยวกับทรัพย์สินต่อหน้า อุดมทำโสหุ้ยสิ่งของชีวิตมอบโกร๋งเกร๋งเท่าใด เจ้าเอ็งจะกลับชาตาคว้างอกงามแค่นั้น สมบัติไม่ใช่เช่นนั้นชิ้นสำคัญเต็มที่ในชีวิต ต้องอย่าใช้เวลาทั้งชีวิตินทรีย์หาเงิน การอำลาออกจากงานจากนั้นคลาดแคล้วหามิได้การทำการค้าจินตนา ประกอบด้วยมนุชอุดมทำกันได้ น่าแปลก ตอนนี้ยังประกอบด้วยคนแห่งหนนึกดูแหวมันเกิดเรื่องแห่งสร้างไม่ไหวสิงสู่เกิน